Μετά την καταστροφή

“The Aftermath”(2019)

Είδος:Πολεμικό δράμα

Σκηνοθεσία:James Kent

Υπόθεση:Μετά τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου,η Ρέιτσελ(Keira Knightley) ,σύζυγος Βρετανού αξιωματικού(Jason Clarke) πηγαίνει στο Αμβούργο κυνηγημένη από μία τραγωδία.Το ζευγάρι εγκαθίσταται στην έπαυλη ενός Γερμανού αρχιτέκτονα(Alexander Skarsgard).Ο Αξιωματικός επιτρέπει, δυσαρεστώντας τη σύζυγο του,στο Γερμανό και στην κόρη του να συνεχίζουν να διαμένουν στον τελευταίο όροφο του σπιτιού.

Η άποψή μου:Πρόκειται για ιστορικό-πολεμικό δράμα βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο του Rhidian Brook .Το σκηνικό μέσα στο οποίο εξελίσσεται η ιστορία είναι το Αμβούργο του 1946 με τα ερειπωμένα και κατεστραμμένα σπίτια και τον πεινασμένο και εξαθλιωμένο λαό.Μέσα εκεί κανείς συναντά ακόμα θερμούς υποστηρικτές του Φύρερ.Εκεί βλέπουμε τους πρωταγωνιστές να προσπαθούν να ξεφύγουν από τον πόνο που τους προκάλεσε αυτός ο πόλεμος παίρνοντας μακρυά τους αγαπημένους τους.Προς το τέλος η ιστορία βέβαια χωλαίνει μέσα στα τόσα τραγικά κλισέ της,αλλά δε σε αφήνει παντελώς ασυγκίνητο.

Βαθμολογία: 6,5/10

Trailer:

Advertisements

Το μυστικό της Ασημένιας Λίμνης

Under the Silver Lake(2018)

Είδος:Κωμωδία μυστηρίου(;)

Σκηνοθεσία:David Robert Mitchell

Υπόθεση:Ο Andrew Garfield υποδύεται τον αργόσχολο και καταθλιπτικό Σαμ, ο οποίος περνά όλη την ημέρα του στο μπαλκόνι τους διαμερίσματός του παρακολουθώντας τους γείτονές του σαν ένας μεταμοντέρνος James Steward.Η ανούσια καθημερινότητα του αναστατώνεται όταν γνωρίζει τη Σάρα η οποία και εξαφανίζεται μυστηριωδώς την επόμενη μέρα.Τότε ξεκινά ένα μεγάλο και παράλογο κυνήγι αναζήτησης σε όλο το Λος Άντζελες κατά τη διάρκεια του οποίου ανακαλύπτουμε τις αλήθειες που κρύβονται γύρω από διάφορους αστικούς μύθους ενώ ξεσκεπάζεται και μία τεράστια συνωμοσία.

Η γνώμη μου:Ο λόγος που επέλεξα τη συγκεκριμένη ταινία ήταν ο σκηνοθέτης,αφού είχα δει πέρσι το “It Follows”(πραγματικά αξίζει την προσοχή σας!) το οποίο και λάτρεψα!Το “Μυστικό της Ασημένιας Λίμνης” ενώ αυτοπαρουσιάζεται ως σύγχρονο φιλμ νουάρ(όπως πετυχημένα είπε η μάνα μου “wannabe Hitchcock”)δυστυχώς καταντάει ένας μεγάλος αχταρμάς.Παράλογο και στην τελική ανούσιο,με αναφορές σε άλλες ταινίες και στοιχεία της ποπ κουλτούρας οι οποίες δεν εξυπηρέτησαν τον τελικό σκοπό.Τα νοήματα θα μπορούσαν αν είναι πολλά,αλλά χάθηκαν στη διαδρομή.Οι χαρακτήρες της ταινίας είναι άτομα με τα οποία κανείς δε μπορεί να συσχετισθεί και να συμπάσχει.Και καθώς πέφτουν οι τίτλοι του τέλους το μόνο που μένει είναι η απορία:2 ώρες και 20 λεπτά γιατί;

Βαθμολογία:5,5/10

Trailer:

Η ευνοούμενη

The favourite(2018)

Είδος:Βιογραφία/Κωμωδία/Δράμα

Σκηνοθεσία:Γιώργος Λάνθιμος

Υπόθεση:Βρισκόμαστε στις αρχές του 18ου αιώνα.Ο θρόνος της Αγγλίας βρίσκεται στα χέρια της βασίλισσας Άννας της οποίας η υγεία είναι ιδιαίτερα εύθραυστη.Στα αλήθεια η χώρα κυβερνάται από τη Λαίδη Σάρα,τη στενή φίλη της βασίλισσας.Όταν μία νεαρή υπηρέτρια,η Άμπιγκεϊλ, φτάνει στο παλάτι καταφέρνει πολύ γρήγορα να γίνει ιδιαίτερα αγαπητή στη βασίλισσα απειλώντας τη θέση της Λαίδης.

Η γνώμη μου:Η Olivia Colman για άλλη μία φορά με εντυπωσίασε και άξια κατάφερε να κατακτήσει μία Χρυσή Σφαίρα(ενώ αναμένονται τα Όσκαρ και βεβαίως τα Bafta,στα οποία η ταινία έχει σαρώσει σε υποψηφιότητες). Θα πρέπει να αναφέρω ότι προσωπικά απεχθάνομαι το Λάνθιμο (ίσως να ξεχωρίζω τον Αστακό ανάμεσα σε όλες τις δουλειές του).Εδώ βέβαια χωρίς το Φιλίππου στη γραφή του σεναρίου,θα μπορούσαμε να πούμε πως βλέπουμε μια διαφορετική σκοπιά του σκηνοθέτη.Όμως για εμένα παρέμεινε κάπως κουραστική και προβλέψιμη σαν ταινία με τη Rachel Weisz όπως πάντα πανέμορφη(αλλά για μένα δυστυχώς τίποτα παραπάνω) και την Emma Stone να κάνει μία αρκετά καλή προσπάθεια.Η ταινία κυκλοφορεί στους κινηματογράφους της χώρας μας στις 7 Φεβρουαρίου από την ODEON και είναι πάρα πολύ πιθανό να τη δεις!Λάνθιμος είναι αυτός,μάνα μου!

Βαθμολογία:7/10

Trailer:

Το πράσινο βιβλίο

Green Book(2018)

Σκηνοθεσία:Peter Farrelly

Είδος:Βιογραφία/Κωμωδία/Δράμα

Υπόθεση:Ο Ιταλοαμερικάνος Tony Lip,ο οποίος εργαζόταν ως πορτιέρης σε νυχτερινό μαγαζί,αναγκάζεται να αναζητήσει αλλού εργασία αφού το μαγαζί κλείνει για ανακαίνιση.Και γίνεται σοφέρ του καταξιωμένου Αφροαμερικάνου κλασικού πιανίστα Dr.Don Shirley.Στόχος είναι μία περιοδεία που ξεκινά από τη Νέα Υόρκη μέχρι τα βάθη του αφιλόξενου Αμερικανικού Νότου.

Η γνώμη μου:Αρχικά να αναφέρω ότι ο τίτλος της ταινίας βασίζεται στο “Πράσινο Βιβλίο” που αποτελούσε μια έκδοση η οποία εμπεριείχε όλα τα εστιατόρια,τα ξενοδοχεία και τις επιχειρήσεις που εξυπηρετούσαν τότε Αφροαμερικάνους πολίτες.(Παρεμπιπτόντως,διάβασα εχθές ένα άρθρο για ένα ελληνικό εστιατόριο στη Βοστόνη που βρισκόταν σε αυτή την έκδοση.)Η ταινία παίζεται αυτή τη στιγμή στις ελληνικές αίθουσες.Είχε συγκεντρώσει δικαίως πέντε υποψηφιότητες για Χρυσές Σφαίρες κερδίζοντας τρεις από αυτές(καλύτερου σεναρίου,καλύτερης ταινίας για την κατηγορία κωμωδία/μιούζικαλ και καλύτερου β’αντρικού ρόλου για τον Mahershala Ali στο ρόλο του Dr.Don),ενώ είναι μέσα στα φαβορί για τα Όσκαρ!Από τις πιο όμορφες και προσεγμένες ταινίες που έχω δει τελευταία και με το Viggo Mortensen στα καλύτερά του!Τη συνιστώ ανεπιφύλακτα!

Βαθμολογία:9/10

Trailer:

Μην ανησυχείς,δε θα φτάσει μακριά με τα πόδια(2018)

Don’t worry,he won’t get far on foot(2018)

Σκηνοθεσία:Gus Van Sant

Είδος:Βιογραφία/Κωμωδία/Δράμα

Υπόθεση:Πρόκειται για την ζωή του σκιτσογράφου John Callahan ο οποίος έχει γίνει γνωστός για τα αστεία και άκρως προκλητικά σκίτσα του.Αλκοολικός από πολύ νεαρή ηλικία,αλλάζει τρόπο ζωής και καταπιάνεται με την τέχνη του ύστερα από ένα τροχαίο ατύχημα που τον κατέστησε παραπληγικό.

Η γνώμη μου:Υπέροχη ταινία με αρκετά κωμικά και δραματικά στοιχεία.Σκηνοθετημένη από έναν master στο είδος του(εγώ τον Van Stan τον πρωτογνώρισα με το “Elephant”,που ακόμα το κατατάσσω στις αγαπημένες μου ταινίες),με ένα αρκετά ενδιαφέρον καστ(όσο περνάει ο καιρός αποκτώ όλο και μεγαλύτερη εκτίμηση για τον Jonah Hill-τον απόλαυσα στη σειρά “Maniac” μέσα στο 2018)και με το soundtrack υπογεγραμμένο από τον αξιότιμο Danny Elfman.Βασίζεται στην ομώνυμη αυτοβιογραφία του Callahan.Διάβασα πως ο σκηνοθέτης είχε θελήσει να γυρίσει τη συγκεκριμένη ταινία μέσα στη δεκαετία του ’90 με τον Robin Williams στον πρωταγωνιστικό ρόλο.Φαντάσου το και πες μου πόσα Όσκαρ θα μάζευε τότε.

Βαθμολογία:8/10

Trailer:

Σπίτι μου,σπιτάκι μας(2017)

Home again(2017)

Σκηνοθεσία: Hallie Meyers-Shyer

Είδος:Ρομαντική Κομεντί

Υπόθεση:Φρεσκοχωρισμένη μητέρα(Reese Witherspoon) επιστρέφει στο Λος Άντζελες και μένει στο σπίτι του διάσημου σκηνοθέτη πατέρα της , ο οποίος μας έχει αφήσει χρόνους.Και ενώ η κατάστασή της είναι “έχω κατάθλιψη,αλλά είμαι σε πλήρη άρνηση” ,η ζωή της αναστατώνεται και αναδιαμορφώνεται από μια τριάδα νέων καλλιτεχνών που αμέσως γίνονται και συγκάτοικοι της!

Η γνώμη μου:Η αλήθεια είναι από εκείνες τις ταινίες που προσωπικά με αφήνουν παντελώς ουδέτερη(ούτε ζέστη,ούτε κρύο).Μια χαλαρή κομεντί κομμένη και ραμμένη για εκείνες τις φορές που θέλεις να δεις κάτι για να χαλαρώσεις και να μη σκέφτεσαι στ’αλήθεια τίποτα.(Ξέρεις τι εννοώ…Αυτές τις ταινίες που πετυχαίνεις στην τηλεόραση Κυριακή μεσημέρι…)Ξεχωρίζω μέσα σε όλο αυτό τον αξιαγάπητο Jon Rudnitsky,τον οποίο κάπου είχε πάρει το μάτι μου στο Saturday Night Live.

Βαθμολογία:5/10

Trailer:

Lady Bird (2017)

 

tumblr_p7n8hmmPEK1tgidy4o1_1280

Σκηνοθεσία:Greta Gerwig

Είδος:Κωμωδία,Δράμα

Υπόθεση:Η ιστορία ενηλικίωσης της δεκαεφτάχρονης   Κριστίν που αποκαλεί τον εαυτό της Lady Bird ,στην Καλιφόρνια στις αρχές του 21ου αιώνα.

Η γνώμη μου:Η ταινία είναι μία από τις πιο πολυσυζητημένες ταινίες της χρονιάς και είναι μέσα στις υποψήφιες για Χρυσή Σφαίρα στην κατηγορία καλύτερη κωμωδία.Και για  μένα μπαίνει μέσα στη λίστα με τις καλύτερες ταινίες του 2017,παρόλο που  θα κάνει πρεμιέρα στη χώρα μας τη 1η Μαρτίου του 2018.Και το σενάριο και η σκηνοθεσία ανήκει στη Greta Gerwig(την οποία το καλό που σας θέλω να τη θυμάστε από την ταινία Frances Ha-τιμωρία σε όποιον δε την έχει δει ακόμα) και αποτελεί το σόλο ντεμπούτο της στη σκηνοθεσία.Πρωταγωνιστεί η Saoirse Ronan ενώ πρέπει να αναφερθεί και η συμμετοχή του νεαρού ταλαντούχου Timothee Chalamet (ο οποίος έχει κάνει κοινό και κριτικούς να παραμιλούν μετά την εμφάνισή του στην ταινία “Να με φωνάζεις με τ’όνομά σου“,για την οποία θα μιλήσουμε οσονούπω)

Αξίζει να τη δω;:Ναι,και θα σου αναφέρω δύο απλούς λόγους.Πρώτον,γιατί πρόκειται για ένα indie διαμαντάκι και δεύτερον γιατί ,φίλε μου ,δε θες να το παίξεις ψαγμένος και ενημερωμένος εν όψει των Χρυσών σφαιρών και των  Όσκαρ που επακολουθούν;Αυτή η ταινία είναι ένα σίγουρο φαβορί(κι ευτυχώς γιατί το Χόλιγουντ έχει αρχίσει να κουράζει).

Βαθμολογία:8/10!

Trailer: